จักรวาล หว่านดาษดาว

" จักรวาล...หว่างดาษดาว ไปทั่วหล้า
สุริยัน ฉายฉาบฟ้า จันทราศรี
นพเคราะห์...พร่างพราว ราวรุ่งมณี
เกิดชีวีจาก "ฝุ่นดาว" มายาวนาน

จตุรธาตุ เบญจขันธ์ ...พลันบรรจบ
อายตนะทั้งหกครบ ภพประสาน
เกิดชีวิตร่วมสถิต ...จิตวิญญาณ
กายสังขาร ขับเคลื่อน "คน" ดั่งกลไก

จักรวาล...หว่างชีวิต ปริศนาฟ้า?
มีเพียง ...พุทธปัญญา จักมาไข
กรรมและธรรม ...นำชะตาให้เป็นไป
รหัสนัยนี้ปลดได้ ด้วยตัวเรา...

อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ...รักษากฏ
เช่นนั้นหมด ทั่วแหล่งหล้า อย่าขาดเขลา
จักรวาล ดาวดารา ...ก็มีต่างไปจาก "เรา"
ล้วนเสื่อมเก่า ล้วนเปลี่ยนผัน ทุกวันวาร...

พุทธองค์ทรงชี้สู่ ประตูออก...
หลีกจากคอก คุกขัง กายสังขาร
สำรวมจิต พินิจธรรม บำเพ็ญฌาน
ปลดพันธะจักรวาล... สังสารวัฏฏ์ ตัดสิ้นเอย."




แหลม  ศักย์ภูมิ
23 พ.ย. 2555
เมืืองดุนเบน เยอรมันนี





*บูชาองค์พระพฤหัสบดีเทวเจ้า
ทรงย้ายราศี เป็นมหาอุจจ์ในรอบ 12 ปี

สิ้นเสียงกลอง...

"...สิ้นเสียงกลองสะบัดชัย สิ้นไร้เสียง

ยินสำเนียง ล้านนาสะอื้นขื่นห่มไห้
เก็บดาบกลับคืนฝัก ...พักสงบใจ
อุทิศบุญหนุนส่งให้...พ่อครูคำ."

ด้วยจิตคาราวะ

แหลม ศักย์ภูมิ
ไทอชิร - กระบี่กระบอง:มวยโบราณ
24 ก.พ.2557

* ขอไว้อาลัยแด่การจากไปของ...
พ่อครูคำ กาไวย์ ครูเจิง ครูกลองสะบัดชัย ผู้เป็นศิลปินแห่งชาติ

ดอกไม้ความคิดถึง

...หอบเอาดอกไม้ มาฝาก
ดอกไม้จากเมืองหนาว ...พร่าวฉ่ำฝน
ใส่แจกันแก้วใสให้ ใครบางคน...
ที่เฝ้าทนส่ง ความรักและกำลังใจ...

...ใบไม้แดงร่วงอ่อนแรง เพราะลมหนาว
ห่านป่าขาว... ข้าถามเจ้า"จะไปไหน?"
"จะิบินไปหาถิ่นอุ่น ณ แดนไกล"
คอยได้มั๊๋ย? รอข้าบินไป(กอดไออุ่น)เหมือนเจ้าเอย.

แหลม ศักย์ภูมิ
๒๙ กันยา ๕๖
เมืองมอร์เฟลเดน เยอรมันนี

ร่องราง

เป็นร่องรางแห่งความวิบัติ

ศิลปะไทย... จะพลัดถิ่นฐาน

ชนชาติใด? จะใส่ใจในตำนาน

ที่เล่าขาน ผ่านจิตวิญญาณไทย ฯลฯ

การละเล่น การละคร ฟ้องรำร่าย

นับวันเสื่อมสูญหาย หายไปไหน?

ท่านผู้ใหญ่ไม่เห็นค่า น่าละอายใจ

ศิวิไล! หรือ หลงวัฒน์! พลัดวัฒนธรรม.

แหลม ศักย์ภูมิ

๑๔ ตุลาคม ๕๖

ตนเอง-ผู้อื่้น

" ใช้จิตใจที่ชอบตำหนิผู้ือื่น  ...มาตำหนิตัวเอง

ใช้ิจิตใจที่ชอบให้อภัยตัวเอง ...มาให้อภัยผู้อื่น "

...เจิงจิ้นเสียวเหวิน...

ทะเลสาบ

" ขุนเขา...โอบกอด ทะเลสาบ

ทะเลสาบ...โอบอุ้ม ลำเรือ

เรือน้อย... ถักร้อย มิตรภาพ

มิตรภาพ... หยิบยื่น ความจริงใจ "

แหลม ศักย์ภูมิ

เขื่อนภูมิพล 

กันยายน 2531 

จน กับ เลว

" พ่อเคยสอนเอาไว้... รู้ใช้ประหยัด

ให้ยืนหยัดด้วย... ทำดี มีเหตุผล
อย่าอายเลยที่ลูกเกิด เป็นคนจน
แต่...ควรอายผู้คนหากเจ้า เป็นคนเลว"

แหลม ศักย์ภูมิ
๖ ธ.ค. ๕๖

* เตี่ยเคยพูดสำนวนสุภาษิตจีนให้ฟังบ่อยๆ ผมแปลเป็นไทยจากคำของท่านได้ความว่า... 

"อย่าอายที่เป็นคนจน แต่...ควรอายถ้าเป็นคนเลว"

...วันนี้ผ่านมากว่า 50 ปีั ผมในฐานนะ "พ่อ" ได้แต่จดจำคำของเตี่ยที่เคยสอนเอาไว้และบอกสอนลูกๆ ให้เป็นคนดี เหมือนอย่างที่เตี่ยของผมเคยสอน
...แม้บ้านของเราจะไม่ได้ใหญ่โต ครอบครัวของเราไม่ได้ร่ำรวย แต่กับความสุขแล้ว ไม่ใช่เรื่องขนาดหรือปริมาณ แต่...เป็นเรื่องของคุณภาพ
...ความสะอาดเรียบร้อยเป็นสิ่งที่บ้านต้องมี ความสุขสงบเป็นสิ่งสำคัญสำหรับครอบครัว และการกระำทำดีงามจะเสริมสร้างศักดิ์ศรีให้กับคน. 

๕ ธันวามหาเดชอดุลย์สยาม

ขอทรง...พระเดชเดชะ ทวีเพิ่ม

ขอทรง...พระคุณหนุนเติม ปกเกศา

ขอพลังกายใจ ...ล้านไทยศรัทธา

ขอเป็นหนึ่งทหารกล้า ...ปกป้องพระองค์.๛

ถวายบังคม...ด้วยใจภักดิ์

แหลม ศักย์ภูมิ

ThaiAchira Group

๕ ธันวาคม ๒๕๕๖

ดอนเมือง ประเทศไทย

มากที่สุด...

" คนที่เป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติมากที่สุด 

คือ...คนที่หวาดกลัวการสูญเสียมากที่สุด " 

................ ลีโอนาร์โด ดาวินซี .........

" He who possesses most must be most afraid of loss. "

........ Leonado Davinci , Notebooks (c.1500)........... 

เวลา...

"เวลา" ...อาจจะไม่มี "ปาก"

แต่...มันสามารถบอกอะไรได้ดีกว่า..."คำพูด"

ขอบคุณภาพจากอากู๋ google

กำแพงอิฐ

.อาจารย์พรหม หรือ พระวิสิทธิสังวรเถร เป็นชาวอังกฤษ เป็นลูกศิษฐ์หลวงปู่ชา ก่อนจะไปก่อตั้งวัดป่าโพธิญาณใกล้เมืองเพิร์ธ ที่ออสเตรเลีย ช่วงก่อตั้งวัดป่าโพธิญาณเมื่อปี ๒๕๒๖ พระอาจารย์พรหม เล่าว่า หลังจากซื้อที่ดินแล้วเงินก็แทบไม่เหลือ ต้องสร้างวัดด้วยมือของตัวเอง ตั้งแต่ผสมปูนจนถึงการก่อกำแพงอิฐ..
ท่านเล่าว่า.. ตอนที่ลงมือทำก็รู้สึกว่า ได้ทำอย่างประณีตที่สุด จนกระทั่งกำแพงอิฐเสร็จสิ้นลง
แต่พอถอยออกมายืนดู ก็พบว่า ก่ออิฐพลาดไป ๒ ก้อน..!!

อิฐกำแพงเรียงเรียบสวย แต่มีอยู่ ๒ ก้อนที่เอียง ๆ
พระอาจารย์พรหมขอเจ้าอาวาสทุบกำแพงทิ้งเพื่อก่อใหม่ แต่เจ้าอาวาสไม่ยอม..

จากนั้นเป็นต้นมา.. ทุกครั้งที่พระอาจารย์พรหมพาแขกเยี่ยมวัด ท่านจะพยายามหลีกเลี่ยงไม่พาแขกเดินผ่านกำแพงบริเวณนี้..
เพราะอายที่ก่ออิฐผิดพลาดไป ๒ ก้อน..
จนกระทั่งวันหนึ่ง.. พระอาจารย์พรหมกำลังเดินกับผู้มาเยี่ยมวัดคนหนึ่ง..
เขาเห็นกำแพงอิฐนี้แล้วก็เปรยขึ้นมาว่า "กำแพงนี่สวยดี"..

พระอาจารย์พรหมถามด้วยอารมณ์ขันว่า..
"คุณลืมแว่นสายตาไว้ที่รถหรือเปล่า คุณไม่เห็นหรือว่า มีอิฐ ๒ ก้อนที่ก่อผิดพลาดจนกำแพงดูไม่ดี.."

แต่แล้ว ผู้มาเยี่ยมชมคนนี้ก็เอ่ยประโยคที่ทำให้พระอาจารย์พรหมเปลี่ยนแปลงทัศนคติทั้งหมดที่เคยมีต่อกำแพงนี้ พร้อมกับเปลี่ยนแง่มุมที่มีต่อชีวิต..
ผู้เยี่ยมชมคนนั้นบอกว่า.. "ผมเห็นอิฐที่วางไม่ดีสองก้อนนั้น
แต่ผมก็ได้เห็นด้วยว่า.. มีอิฐอีก ๙๙๘ ก้อนที่ก่อไว้อย่างสวยงาม"

"นับเป็นครั้งแรกในรอบ ๓ เดือน ที่อาตมาสามารถมองเห็นอิฐก้อนอื่น ๆ บนกำแพงนั้น นอกเหนือจากเจ้า ๒ ก้อนที่เป็นปัญหา..

ไม่ว่าจะเป็นอิฐที่อยู่ด้านบน ด้านล่าง ด้านซ้าย และด้านขวา ของเจ้าอิฐ ๒ ก้อนนั้นล้วนแต่เป็นอิฐที่ก่อไว้อย่างดีไม่มีที่ติ..

ยิ่งไปกว่านั้นจำนวนอิฐที่ดี มีมากกว่าเจ้าอิฐไม่ดี ๒ ก้อนนั้น"

ช่วง ๓ เดือนที่ผ่านมา.. สายตาของพระอาจารย์พรหมเฝ้ามองแต่อิฐ ๒ ก้อนนั้น
ท่านยอมรับว่าสายตาของท่านมืดบอดต่อสิ่งอื่น ๆ..
ท่านอยากทลายกำแพง เพราะมองเห็นแต่อิฐ ๒ ก้อนที่ผิดพลาด..!!

...แต่ทันทีที่ความรู้สึกเปิดกว้าง มองเห็นอิฐก้อนดี ๆ จำนวนมากบนกำแพงนี
กำแพงเดิมที่อยากทลาย ก็กลับงดงามขึ้นมาทันที..

"ใช่ ... กำแพงนี้สวยดี"
พระอาจารย์พรหมหันไปบอกกับผู้มาเยี่ยมคนนั้น

จนถึงวันนี้.. พระอาจารย์พรหมก็นึกไม่ออกแล้วว่า..
อิฐก้อนที่ผิดพลาด ๒ ก้อนนั้นอยู่ตรงไหนของกำแพง

“ทัศนคติ” ในการมองโลกที่เปลี่ยนแปลง
ทำให้อิฐ ๒ ก้อนนั้นเลือนหายจากความทรงจำ
พระอาจารย์พรหมเปรียบเปรยว่า คู่ชีวิตที่ตัดสัมพันธ์ หรือหย่าร้างกันก็เพราะทั้งคู่เพ่งมองแต่ "อิฐที่ไม่ดี ๒ ก้อน"
ในตัวคู่ชีวิตของเขา...

คนที่คิดท้อแท้ อยากฆ่าตัวตายก็เพราะเรามองเห็น แต่ "อิฐ ๒ ก้อน" ในตัวเราเอง ทั้งที่ในความเป็นจริง นอกจาก "อิฐ ๒ ก้อน" ที่ผิดพลาดแล้ว ยังมี "อิฐก้อนที่ดี" และ "อิฐก้อนที่ดีจนไม่มีที่ติ" มากมายอยู่ในตัวเรา เพียงแต่เรามองไม่เห็นเท่านั้น

                                                                                   

                                                                                

ท่านอาจารย์พรหมเตือนสติว่า...

อย่าให้ความผิดพลาดของ...
"อิฐที่ไม่ดี" เพียง "๒ ก้อน"
ทำให้เราต้องทำลายกำแพงดี ๆ จนพัง..